কণ কবিতা

লেখক- দিলীপ কুমাৰ শৰ্মা

/

বাপুৱে খাই

বাৰটা টনিক

বিদায় দিলে

হাঁহৰ কণীক। 

/

সৰিলে তোমাৰ

দুয়োপাৰি দাঁত, 

আলুৰেই চোবায়

মাংস আৰু ভাত। 

/

কেঁচুৱাই কৰাত

বৰকৈ আমনি, 

আমনিত ফুৰি

আহিল মণি। 

/

হাতীবৰুৱাৰ হাতী

যেন মৰমৰ নাতি, 

সপ্তাহত দুবাৰ ধুৱাই

বপুৰাৰ দেহাটি। 

/

এপুৰা মাটিত

পুৰাকল ৰুই, 

বপুৰা থাকিল

আৰামত শুই। 

/

কেনেকৈ পেলাবি

তামোলৰ পিক, 

সেইটো মোৰপৰা

ভালকৈ শিক। 

/

সময়ৰ শৰ

ঠিকমতে মাৰি, 

শৰতে বলে

দুখন ঢাৰি। 

/

খোৱাত দুলালে

বাদাম এগাল, 

মাকৰ চৰত

ৰঙা হল গাল। 

/

হোৱাত গড়ালটো

বৰকৈ ঠেক, 

হাঁহে আপত্তি কৰে

কৰি পেক পেক। 

১০/

জাৰত নোৱাৰি ৰ

হাঁহ আৰু কুকুৰাই, 

গৰালতে ধৰি ললে

তুঁহ জুই একুৰাই। 

১১/

বিৰ দিও

নাপাই বাট, 

হেৰাল বাপুৰ

মুখৰ মাত। 

১২/

ৰুমালত বান্ধি

দোকানৰ মাল, 

গড়াললৈ ঘূৰিল

ছাগলী এহাল। 

১৩/

ভেড়াৰে নকৰি

বৰকৈ হলিগলি, 

ছাগলী ফুৰিছে

বকুল ফুল বুটলি। 

১৪/

পুৱাই পুৱাই

দ পুৱাই, 

ধনে আছে

কেঁচুৱা নিচুকায়। 

১৫/

নাতিয়েকে ভগাত

আইতাকৰ জকাই

ককাকে শাস্তি দিলে

দুয়ো কাণ পকাই। 

১৬/

হাঁহৰ বাবে

লাগিলে মোহ, 

কিনি আনি

পুহত পোহ। 

১৭/

গাভাস্কাৰে উচ্ছাৰি

শুদ্ধকৈ মাডাগাস্কাৰ, 

পালে ছাৰৰ পৰা

কিতাপ পুৰস্কাৰ। 

১৮/

জোৰত বলাত

এজাক পছোৱা, 

গছডালৰ ছিগিল

ওপৰৰ ছোৱা। 

১৯/

মইনাৰ মন

খাইলৈ তামোলখন

কৰিব ঘৰৰ

গোটেইবোৰ বন। 

২০/ 

খাবলৈ পালে

কঁঠালৰ কোঁহ, 

মোহনে নকৰে

লালমোহনলৈ মোহ। 

Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments