পথৰ দাঁতিত মেকুৰী এটা পৰি থকা দেখিলোঁ,

আস্তে আস্তে চটফটাই মৰিবলৈ ধৰিছে;

কিয় এই মৃত্যু?—অল্পবয়সৰ এই প্ৰাণীটিৰ?

তাক ঘেৰি কোনো জনতা নাই,

অলপমান কলৰবো নাই, তাৰ মৃত্যুক লাহে লাহে ভালপোৱাৰে ডুবাই দিয়াৰ বাবে

মেকুৰীটো তাৰ শৰীৰৰ সমস্ত বগা-ক’লা ৰঙেৰে সৈতে

মুহূৰ্ত্তৰ ভিতৰত মোৰ মনৰ ভিতৰৰ চিন্তা হৈ পৰিল।

তাৰ নিজান অদ্ভুত শৰীৰৰ সমস্ত বগা-ক’লা ৰং লৈ

মোৰ কবিতাৰ ভিতৰলৈ আহিল;

ক’লে, ‘ইয়াতকৈ অসাধাৰণ দাবী কোনোদিনে নকৰোঁ আৰু মই।’