হেদালি ভৰি ফুলিলে জিকা ফুল-

হালধীয়া —

বুকুত সাৱটি, দুখৰ বতাহজাক –

আবেলিৰ ৰ’দত জকমকালে ।

জীৱনৰ দৰেই গায়

জীয়াই থকাৰ গান।

ধূসৰ জেঙৰ আঁৰতো ফুলি উঠে

হালধীয়া হাঁহি,

কঠিন সময়তো আশাৰ সুৰত বজায় বাঁহী।

কাঁচিয়লি পোহৰত মেলে সুবাসৰ খনি,

দুখ-সুখৰ মাজেৰেই ফুলে –

জিকা ফুল !

ধুমুহাই ভাঙিব নোৱাৰে তাৰ বুকুৰ আশা,

জিকা ফুল –

সৃষ্টিৰ হাবিয়াস,

ক্লান্তি- উদ্বেগৰ মাজতো

বিলায় এক নিৰৱ ভাষা;

জিকা ফুল-

হতাশাৰ মাজতো জাতিষ্কাৰ হৈ উঠে

নতুন এক ঠিকনা।